Interview Sylvia Roes “Ik heb teruggevonden wat ik als kind al deed”

14 augustus 2017

Interview met Sylvia Roes

Binnenkort start ze met haar eigen cursus creatief schrijven. Naast haar eigen drukke baan als tekstschrijver en communicatieadviseur. En binnenkort is ze dus ook docent. Wie haar een paar jaar geleden had voorspeld dat ze zelf cursussen zou gaan geven, had ze voor gek verklaard.

“Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt. Voor groepen staan is niets voor mij: al die mensen die me verwachtingsvol aanstaren. Ik ben vooral nieuwsgierig naar verhalen van anderen”. Een bijzonder gesprek met Sylvia Roes over de rol die schrijven in haar leven speelt.

Dan maar journalist

Haar verhaal begint als dat van zoveel anderen. Je bent jong en je wilt wat. In haar geval schrijver worden. Opstellen schrijven was haar ding. Eén opstel was zelfs zo goed dat de juf niet geloofde dat zij dat had geschreven. Over een servies van de buren dat per ongeluk in diggelen viel. Het is helaas niet bewaard gebleven. Wel een schriftje met verhaaltjes die ze op de basisschool schreef. Al heel vroeg wist ze dus al wat ze wilde worden. “Maar ja, met het schrijven van romans kon je nauwelijks geld verdienen, dus ben ik journalist geworden.”

Interesse is anderen

Na het vwo-examen zocht ze werk in de journalistiek. Met hulp van opa – die onderwijzer was geweest- schreef ze tien sollicitatiebrieven naar dagbladen met de uitnodiging om haar motivatie persoonlijk toe te lichten. De tiende brief was raak. “Met een vriendin heb ik met een glaasje wijn op haar kamer mijn motivatie opgepoetst.” Ze werd aangenomen bij Het Vaderland en na een maand inwerktijd losgelaten als leerling-journalist op de redactie in Zoetermeer. Het vak leerde ze in de praktijk.

Een complexe wereld

Door haar contacten met allerlei mensen uit de Haagse samenleving  en hun verhalen op te schrijven, begreep ze al snel dat de wereld niet simpel in elkaar zit. Na twee jaar Zoetermeer ging ze als gemeenteraadsverslaggever in Den Haag voor Het Vaderland aan de slag. De krant was een van de eerste dagbladen die de tand des tijds niet doorstond: in 1982 werd het blad opgeheven. Met een jaarsalaris op zak besloot ze politicologie te gaan studeren in Amsterdam. Een bul is er nooit gekomen. Al tijdens haar studie ging ze werken voor MUG, het maandblad voor uitkeringsgerechtigden. Eerst als vrijwilliger, daarna parttime in een betaalde baan en uiteindelijk fulltime. Dat was het moment dat ze stopte met haar studie. “Het universitaire leven stond te ver af van mijn realiteit.” Toen de subsidie voor MUG ook stopte, besloot ze freelancer te worden. “Geen bewuste keuze, want ik hechtte toen nog aan zekerheden. Maar op dat moment was het het beste dat op mijn pad kwam.”

Het geheim

Ze startte met klusjes via haar netwerk. “Ik ben begonnen als puur tekstschrijver en in de jaren negentig is daar communicatieadvies bijgekomen. Dat is nu driekwart van mijn werk.” Bouwprojecten en eindredactie van ambtelijke of anderszins moeilijk leesbare teksten zijn haar specialisme.

“Van nature ben ik nieuwsgierig, geïnteresseerd in ander mensen. Mijn netwerk zorgt ervoor, ook in de crisisjaren, dat ik nooit zonder inkomsten zit. Dat onderhoud ik zorgvuldig. Soms verdien ik veel, soms weinig, maar door de jaren heen heb ik een mooie spaarpot opgebouwd. Ook heb ik een pensioen- en een arbeidsongeschiktheidsverzekering”. Scholing speelt een belangrijke rol. “Ik ben aangesloten bij de beroepsvereniging voor tekstschrijvers Tekstnet en die verzorgt veel cursussen en workshops. Ook ga ik naar cursussen van Logeion (beroepsvereniging voor communicatieprofessionals). Daarnaast lees ik veel vakliteratuur en spreek ik regelmatig collega’s. Je moet je continue blijven ontwikkelen om je vak goed te kunnen uitoefenen en bovendien is het gewoon leuk om steeds nieuwe dingen te leren en andere inzichten te krijgen. Via Tekstnet ben ik ook met WIN in aanraking gekomen”.

Is dit alles?

De crisis zorgde ervoor dat ze opdrachten kwijtraakte en meer tijd kreeg voor andere zaken. Drie jaar geleden sloot ze zich ook aan bij WIN. In haar werk was het creatief schrijven steeds meer naar de achtergrond verdwenen. “Ik verveelde me en dacht bij mijzelf: is dit nu alles?” Toen ze een cursus creatief schrijven langs zag komen, twijfelde ze geen moment. “Heerlijk om alles los te laten en te merken dat tijdens het schrijven de personages in mijn verhalen een eigen leven gaan leiden en dingen gaan doen die ik niet van tevoren voor ze had bedacht.” Inmiddels is ze vele cursussen verder, lid van een schrijversgroep en in november klaar met de opleiding Basisdocent creatief schrijven bij Dactylus. In september start ze al met haar eerste cursus in de Rijswijkse vestiging van de Bibliotheek aan de Vliet. 

De waarde van WIN in dit proces

“Voor mij is WIN een spannende ontdekkingstocht waarbij ik interessante mensen ontmoet. Het is geen wiskundige formule, maar je wordt uitgedaagd om zelf de mogelijkheden van de nieuwe economie te ontdekken. Dat werkt wel voor mij. Ik ben door WIN met mensen in aanraking gekomen die ook bezig zijn met verhalen. Daardoor is het vlammetje diep in mij weer gaan branden. In de nieuwe economie kun je schrijver zijn, naast je andere activiteiten. Het is én én. Bovendien kun je met je eigen expertise anderen verder helpen. Zo heb ik de basisopzet gemaakt voor de huidige website van WIN.”

Nog wensen

“Privé doe ik ook nog vrijwilligerswerk voor de Rijswijkse Uitdaging, een platform voor maatschappelijk betrokken ondernemers en maatschappelijke organisaties.” Ook is ze bezig is met een boek. Ze weet zeker dat het gaat verschijnen. Wanneer is de vraag, want ze komt eigenlijk tijd te kort. “Het lijkt me heerlijk om een week vrij te zijn en alleen maar te schrijven. Dat zit er voorlopig nog niet in.” Een mooi doel om naar te streven, maar eerst wil ze de cursus Creatief schrijven goed op poten zetten. Ze heeft er zin in. Het kriebelt en ze vindt het niet meer eng.  Met de ideeën die ze heeft, kan ze al een aantal vervolgcursussen vullen. “Het mooie is dat het verlangen dat ik op mijn vijftiende had in vervulling is gegaan: ik heb tot nu toe altijd van schrijven kunnen leven. Dat ik me nu beroepsmatig bezig ga houden met creatief schrijven maakt voor mij de cirkel rond, het ligt voor mij in het verlengde van de opstellen die ik op de lagere school schreef.”

Sylvia bezoekt regelmatige de WIN Start-up Meetings in Den Haag.

Irmgard Bomers is initiatiefnemer van WIN (werken in netwerken). Voor haar werk interviewt ze regelmatig mensen over de toekomst van werk.

 

Deel dit bericht!

@werkinnetwerken #zdha